พระยาขุขันธ์ภักดีศรีนครลำดวน คนที่ ๓ เดิมชื่อ ท้าว บุญจันทร์ เป็นบุตรเลี้ยงของ พระยา- ขุขันธ์คนที่ ๒ (เชียงขันธ์) มารดา ชื่อ นางคำเวียง หญิงหม้าย ตระกูลสูงจากเวียงจันทร์ ได้รับโปรดเกล้าฯ เป็น "พระไกร" ช่วยราชการเมือง หลังจากพระยาขุขันธ์ (เชียงขันธ์) ถูกจำคุกแล้ว ทรงโปรดเกล้าฯ เป็นพระยาขุขันธ์ภักดีศรีนครลำดวนเจ้าเมืองขุขันธ์ คนที่ ๓ สืบแทน พ.ศ. ๒๓๒๗
ปี พ.ศ. ๒๓๔๙ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงดำริว่า เมืองขุขันธ์ ได้ตามเสด็จทำศึกสงครามหลายครั้งมีความชอบ ให้เมืองขุขันธ์ ขึ้นต่อกรุงเทพฯ โดย ไม่ต้อง ขึ้นต่อเมืองพิมายอีกต่อไป (ยกฐานะเมือง)
ปี พ.ศ. ๒๓๖๙ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๓ เกิดกบฏเจ้าอนุวงศ์กษัตริย์แห่งนครเวียงจันทน์เป็นกบฏ ยกทัพเข้าตีเมืองนครราชสีมา เจ้าโว้ (โอรสเจ้า- อนุวงศ์) เจ้านครจำปาศักดิ์ยึดเมืองขุขันธ์ เมืองสังขะ เมือง สุรินทร์ จับพระยาขุขันธ์ (บุญจันทร์) และกรมการเมือง ระดับผู้ใหญ่ เมืองขุขันธ์ประหารชีวิตหมดสิ้น ส่วนเจ้าเมืองสังขะ เจ้าเมืองสุรินทร์ พร้อมกรมการเมืองหนีไปได้ ต่อมากองทัพจากกรุงเทพฯ ยกขึ้นมาปราบกบฏได้สำเร็จ จึงทำให้พระยาขุขันธ์ คนที่ ๓ ท้าวบุญจันทร์อยู่ในตำแหน่งเจ้าเมืองขุ ขันธ์ ๔๓ ปี ทำให้เมืองขุขันธ์ขาดเจ้าเมืองปกครองอยู่ระยะหนึ่ง