หอไตรวัดมหาชัยตั้งอยู่บ้านห้วยเชียง หมู่ที่ ๓ ตำบลลำภู อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู เดิมชื่อ วัดมหาธาตุไตรยภูมิ ในสมัยนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบานสร้างเมื่อ ปี พ.ศ.๒๔๔๐ เป็นวัดที่พระอาจารย์แสง ธมฺมธีโร เจ้าอาวาสรูปแรกได้ชักชวนชาวบ้านสร้างขึ้น เรียกว่าวัดมหาเจดีย์ ต่อมาเปลี่ยนเป็นวัดมหาชัย และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ ๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๐๙ ภายในวัดมีโบราณสถานสำคัญคือสถูป หรือเจดีย์ สันนิษฐานว่า มหาธาตุซึ่งปัจจุบันเหลือแต่เนินดินขนาดใหญ่อยู่เยื้องกับอุโบสถของวัด เป็นที่บรรจุอัฐิธาตุของเจ้าปางคำ เจ้าปงคำ และเจ้าแท่นคำ อดีตเจ้าเมืองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน นอกจากนี้ ยังมี หอไตร และพระบาง พระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองหนองบัวลำภู อยู่ภายในวัดอีกด้วยพระบางวัดมหาชัย เป็นพระพุทธรูปปางห้ามญาติ จำนวนหนึ่งคู่เป็นโบราณวัตถุที่สำคัญของจังหวัด หล่อด้วยทองสีดอกบวบ มีอักษรจารึกอยู่ที่ฐานเป็นภาษาขอม บอกชื่อผู้สร้างและวันเดือนปีที่สร้างอ่านได้ความว่า "สังกาดได้ร้อยแปดสิบห้าตัว ปีกาเมด เดือนยี่ แรม ๑๕ ค่ำ วันหก แม่อวนพ่ออวนผัวเมียมีศรัทธาสร้างไว้ในพระศาสนา” เมื่อคำนวณดูตามปีแล้วคงสร้าง เมื่อปี พ.ศ.๒๓๖๖พระพุทธรูปทั้งสององค์นี้ ชาวหนองบัวลำภูเคารพนับถือมาก โดยเมื่อถึงเทศกาลสงกรานต์ จะมีพิธีแห่พระพุทธรูปทั้งสององค์รอบตัวเมืองหนองบัวลำภู เพื่อให้ประชาชนได้สรงน้ำและสักการะบูชา เกิดความศิริมงคลต่อชีวิตหอไตรวัดมหาชัยตั้งอยู่ด้านทิศเหนือภายในวัดมหาชัย เป็นสิ่งก่อสร้างสำหรับเก็บรักษาพระไตรปิฎกคัมภีร์ใบลาน หนังสือหรือเอกสารธรรมะต่างๆ สร้างประมาณปี พ.ศ.๒๔๔๕ –๒๔๕๐ ผู้สร้างคือ พระอาจารย์แสง ธัมมธีโร เจ้าอาวาสถือว่าเป็นห้องสมุดสำหรับพระภิกษุสามเณร ลักษณะรูปทรงเป็นเรือนไม้ยกพื้นสูง กั้นฝา มีระเบียงและลูกกรงกั้นรอบๆ เดิมหลังคาจะมุงด้วยแป้นไม้ ก่อสร้างอยู่กลางสระน้ำ เพื่อป้องกันมอดปลวกหรือ แมลงต่างๆ ติดกับ ฝั่งโดยใช้สะพานชักเพื่อมิให้มีสิ่งเชื่อมต่อระหว่างฝั่งกับหอไตร